'Ik ging maar voor één dingetje'

Ik ben een Nederlander. Kom op jongens, ik kan er ook gewoon niks aan doen. Ik word er gewoon zo hebberig van. Het wordt meer en meer. Hoe verder ik kom, hoe meer er bij moet. Oh wacht hier een dingetje en daar ook nog wat. Dit is ook wel heel erg handig. Want oh wee als ik de volgende keer ouderwets met een doekje mijn woonkamer ga afstoffen. Daar heb ik toch gewoon zo'n hippe namaak Swiffer voor nodig? Ah, de opbergbakken, daar heb je nooit genoeg van. Oh, en zo'n vaasje staat leuk in de vensterbank. "Jij nog wat gevonden schat?" roep ik door het gangpad. "Jazeker, zo'n schroevendraaiersetje is nooit weg.", hoor ik vanuit een gangpad verder. Ik herken de stekeltjes boven het schap. "Tuurlijk, schat! Voor die 1,69 zou ik het niet laten!" We hebben natuurlijk nog geen schroevendraaiers thuis. Nou ja, denk het eigenlijk van wel. Maar voor die 1,69 gaan we ze niet opzoeken. Een en al een psychologisch spel- ik weet het heus wel. Toch trap ik er elke keer in.

Laatst ging ik met honderd euro aan contanten richting deze winkel. "Zou je ze niet thuislaten?", vroeg iemand mij nog. "Straks maak je alles weer op?" "Voor zo'n bedrag kan ik de halve winkel kopen. Dan mogen ze wel een bestelbus voor mij voorrijden hoor!", riep ik terwijl ik de deur uit liep. "Maar geen zorgen, ik heb écht maar één dingetje nodig." Een uur later keerde ik huiswaarts met een achterbak vol spullen. "Maar het was maar 15 euro bij elkaar", zucht ik schuldbewust. Dat heb ik hier nou elke keer. Ik zou het toch zo langzamerhand moeten weten.

Mijn enige redding was eigenlijk tot nu toe dat ik de auto moest pakken om er naar toe te gaan. Niet dat Arkel de wereld uit is, maar het lag niet op de route. Nu is ook die drempel weg. Wij hebben ook een Action gekregen in de stad. Een aanwinst voor de stad. Het is een publiekslieveling. Dat blijkt ook wel in het feit dat wanneer je welk filiaal dan ook op elk willekeurig tijdstip binnenwandelt, het er altijd druk is. Meer nieuwe winkels gaan hun deuren binnenkort openen. Het vertrouwen in onze stad groeit weer. Iets om trots op te zijn. Ik persoonlijk kan niet wachten om rond te snuffelen in de nieuwe schappen en etalages. Geen lege ramen, maar leven tijdens de feestdagen. Ik hoop dat er meer zullen gaan volgen. Maar die Action? Ik ga mijn vaste stad-rondje maar eens heroverwegen. Als ik daar iedere keer langs wandel, dan gaat dat mij dat uiteindelijk wél kapitalen kosten. Misschien loop ik alleen even binnen voor een handig kasboekje, dan kan ik het bijhouden. Maar ga alleen daarvoor hoor…

Laura Sterk