Kort door de bocht

Bij mij thuis houden we er een theorie op na: Je hebt de 'weekrijders', de 'weekendrijders', de 'zondagsrijders' en de 'feestdagenrijders'. Stuk voor stuk een groep weggebruikers met hun eigen rijstijl en gebruiken. Zo heb je bij de weekendrijders bijvoorbeeld de partners van de leasebakrijders, die in het weekend met het voetbalteam "wel een keer de grote auto mee mogen". Zij denken altijd dat bij het nemen van een bochtje, dat ze nog steeds de draaicirkel van het boodschappenwagentje hebben. Maar het ergst zijn de feestdagrijders. Veelal hageltje nieuwe types á la de Renault Modus, te schoon voor veelvuldig gebruik en het liefst met een dekentje en bijbehorende kussentjes op de achterbank. Je hoort aan het toerental bij het optrekken dat deze auto's nauwelijks kilometers maken op de snelweg. Zij verkiezen de langzaam maar zekere wijze van autorijden. Maar écht; als je met minder dan 80 kilometer per uur invoegt op de snelweg – ben je in mijn ogen een zeer ONzekere weggebruiker. Nu is het op het moment een komen en gaan van verschillende feestdagen, wat betekent dat ik er helaas niet om heen kan dat ook de andere bestuurders buiten de 'weekrijders' de weg gaan betreden. Mijn grootste punt van ergernis is dan ook wanneer deze mensen, waarschijnlijk gevoerd door een stukje onbekendheid en misschien wel onzekerheid, mij bijna tot een ongeluk weten te drijven en vervolgens nog zo kunnen reageren alsof dat het mijn schuld is. De grootste bottelnek hierin is veroorzaakt door de herstructurering van de aansluiting op de A15 bij Gorinchem-Oost. Wanneer ik, weekrijder, afkomstig van de A27 bij Gorinchem-Oost de A15 afdraai weet ik dat je de bocht naar Dalem/Vuren enkel kunt halen wanneer je de linkerbaan aanhoudt. Echter is de kruising dusdanig onoverzichtelijk dat ook de bestuurders die dit niet weten, vanaf de rechterbaan in de bocht gaan invoegen. Gevolg: Ik mag blij zijn dat ik tot op heden de lantaarnpaal in de middenberm heb kunnen ontwijken. Nu ben ik er op berekend dat het gebeurt, ik hou al in. Maar toch gebeurt het meer dan eens dat ik luid toeterend een centraal geplaatste vinger toegeworpen krijg. Nu vraag ik mij af? Het lijkt me dat die herstructurering van het kruispunt een behoorlijke som geld gekost heeft. Hoe kan het dan dat deze nauwkeurig uitgedachte wijziging, voor een "onbekende" weggebruiker zo vreselijk onoverzichtelijk geworden is? Het kan ook aan mij liggen, misschien ben ik wel helemaal geen 'weekrijder' maar slechts een verborgen 'feestdagrijder' met meer kilometers.

Laura Sterk