Veilig voelen

Waar voor velen onder ons de vakantie net gaat beginnen, is de mijne net weer voorbij. Afgelopen vrijdag, op quatorze juillet, vloog ik vanaf het vliegveld van Nice terug naar Nederland. Terug naar huis. Terug naar mijn stadje Gorinchem. Waar ik die ochtend niet bij stil gestaan had, was dat het juist op deze Franse feestdag, precies één jaar geleden is dat een vrachtwagen inreed op een menigte die stond te genieten van het vuurwerk ter ere van deze tot dan toe feestelijke dag. Pas op het vliegveld kwam die realisatie. De Franse gendarmerie is al een eenheid waar je niet mee wilt sollen, maar voor deze dag was ook een half militair leger in gezet. Het vliegveld was overspoeld in zwart gehulde mannen met grote geweren die met een strenge blik toezicht hielden op de menigte. Waar de insteek was om onze veiligheid te waarborgen, bekroop juist het gevoel van onveiligheid mij extra. Er zit een groot gat tussen je veilig voelen en veilig zijn. Ik dacht terug aan de afgelopen weken waarin juist veiligheid een groot onderwerp in mijn leven geweest is. Voor het Zomerfeest op de Groenmarkt ben ik avondenlang bezig geweest met het formuleren van het veiligheidsplan. Samen met het bestuur, onze hulpdiensten, de gemeente en andere betrokkenen zijn met grote zorgvuldigheid uren en uren gespendeerd aan de borging van de veiligheid van "onze" bezoekers. Elk detail is doorgelicht en getoetst. Scenario's besproken en doorgelopen. Extra voorzieningen zijn toegevoegd. En vervolgens is alles nog eens door een extern bureau bekeken. Ik heb wat zitten turen op de punten en komma's waarvan je je afvraagt of ze er echt toe doen of enkel bureaucratisch gezeur zijn. Het soort bureaucratie waar een overheidsinstelling zoals een gemeente om bekend staat. Maar daar op het vliegveld van Nice bedacht ik mij iets. Het feit dat al die betrokken partijen eigenlijk maar één doel voor ogen hebben: een fijn en veilig feest. Zo goed als je je daarop kunt voorbereiden. Sommige dingen heb je niet in de hand. Toch wil je overal je maximale aandacht aan besteed hebben. Ik heb die uren er niet in gestopt omdat het moest, maar omdat ik net als alle betrokkenen een feest wil vieren. Sommige maatregelen zal je gaan zien of merken, anderen niet. Toch zou ik willen dat jij je druk maakt om de hoeveelheid bier die je tot je neemt en of je dansmoves nog wel up-to-date zijn. Of dat leuke meisje naar je kijkt of gewoon misschien toch loenst. Je mag mopperen op het weer of je zere voeten. Als jij maar zorgeloos je feestje kunt vieren, dan zorgen wij voor de rest!

Laura Sterk