Vertrouwen geschaad geworden

In de voorbije week is het broze Gorcumse vertrouwen danig geschaad geworden. Met als treurig dieptepunt dat de jonge kat Scar moest worden ingeslapen, waarna hij dus ook ingeslapen is geworden. Aldus de journaliste van deze krant. En dat nadat in voorgaande jaren ook de katers Guus en Jillz van respectievelijk hun staart en hun teen beroofd zijn geworden. Uit zuiver wantrouwen durft geen Stationswegbewoner de geliefde kat nog vrijuit te laten wandelen. En dan wordt de hondenbelasting ook nog verlaagd!

Tot overmaat van ramp is ook het voormalige V&D-gebouw achter de neus van de Gemeente langs verkocht en alzo is ook de Gemeente tamelijk bedrogen geworden. Hoeveel droefenis kun je aan in één week?

En het begon allemaal met de ontvreemding van de schedel, die dus ontvreemd is geworden. Door een onverlaat. Is de firma Hollandia Archeologie met schop en pikhouweel vier forse gaten aan het graven om de Groenmarkt van evenzoveel volwassen bomen te voorzien, stuiten ze pal voor de kerk op een berg skeletten. Je kunt in Gorcum geen onschuldige heester in de grond zetten of je stuit op de resten van hond, kat, konijn of voorouder van een voorouder. Of op een oude muur. Dat krijg je natuurlijk in een oude vestingstad. Je leeft en sterft op een kluitje veilig binnen de muren. Maar nu heeft de firma Hollandia de hele boel dus open en bloot voor het grijpen laten liggen. Zonder bedekkende staalplaat of tijdelijke zerk, zeg maar. Voor hun is zo'n schedel of ellepijp natuurlijk dagelijkse kost. Hun kinderen zijn allang voorzien. Bovendien veronderstellen zij geen neiging tot grafschennis of nieuwsgierigheid naar het menselijk skelet in de polder. Welke Gorcumse boer wil er nou de schedel van een onbekende boven zijn bed? Welnu, u kent de gevolgen, ook dit naïeve, kwetsbare vertrouwen is deerlijk geschaad geworden. Ende beschaamd.

En dan het V&D-gebouw. De overbuurbouw van de Grote Kerk, zeg maar. Beleggingsobject van het Pensioenfonds. Tot voor enige jaren waren Pensioenfondsen toonbeelden van betrouwbaarheid. Daar werd je voor de oude dag gespaarde geld door zeer wijze lieden degelijk beheerd en later op de oude dag, inflatiegecorrigeerd aan je teruggegeven. In zulk een instituut had onze Gemeente dus een bijnablind vertrouwen. De Gemeente meende het besluit over de vestiging van een Cultuurhuis rustig over de gemeenteraadsverkiezingen te kunnen vergaderen ende adviseren. Het op ettelijke miljarden zittende fonds hoefde toch niet nijpend te cashen. Zitten die pensioengasten onderwijl doodleuk stiekem de boel te verkopen aan de inhalige projectcowboy ProSos, die er achttien appartementen in wil aanleggen. Met uitzicht op de Kerk.

Hoeveel droefenis kun je aan in één week? Drie keer kraaide de haan. Drie keer is het vertrouwen danig geschaad geworden. En dat met de Kerst voor de boeg!