Poepzakjes

Misschien heb jij hier ook al last van Jos, als hondeneigenaar. Er zijn geen hondenpoepzakjes meer te vinden in Gorinchem. Of in ieder geval, bij ons in de wijk niet. Nu is dat nogal lastig. Als kind had ik vroeger regelmatig poep aan de schoen en dat wens ik niemand toe. Dus gaan wij altijd netjes met zo'n bruin zakje op pad. Maar ze zijn er dus niet meer en de voorraad die we hebben opgebouwd begint te slinken. Ondertussen moeten we al gaan zoeken in kastjes, tasjes en de zakjes die in de auto lagen zijn ook al weg. Het schijnt zo te zijn dat de hondenbelastingcentjes van Gorinchem nu overgemaakt worden naar een bedrijf dat de zakjes per post op gaat sturen. Veertig in een envelopje ongeveer. Nu weet ik niet hoe vaak de gemiddelde hond een drolletje laat. Maar ik kan me zo voorstellen dat wanneer je je hond vier keer per dag buiten de deur laat, het opzienbarend weinig is als je er meer dan anderhalve week mee moet doen. Ik zie het al gebeuren dat als mijn beestje zijn behoefte moet doen, de mevrouw achter de geraniums me woedend aankijkt omdat ik haar voortuin niet hondendrolvrij maak. Nu zal elke schoenenschoonmakende huismoeder zeggen dat we gewoon een plastic zakje mee kunnen nemen. Maar nee, nee echt niet. Ik hou het allermeest van mijn hondje, maar zijn warme uitwerpselen enkel door een dun lapje plastic van mijn hand gescheiden, nee. Wat jij Jos, extra boterhammenzakjes inslaan of weiger jij ook?

Ja Sarah, ik ben per brief op de hoogte gebracht van het verdwijnen van de bruinpapieren hondenpoepzakjesleverende hondenhaltes. Deze haltes waren tevens voorzien van een met stevige klep afsluitbare vuilnisbak, waarin de geschepte poep kon worden gedeponeerd. Geniaal vond ik en waar voor de betaalde hondenbelasting. Het zakje wordt nu vervangen door een plastic variant. Ik betreur dat zeer. Ik heb altijd met genoegen poep geschept met het papieren zakje. Het enige nadeel was, dat je twee handen nodig had om het kartonnen schepmechaniekje te bedienen. Je hapte als het ware de poep in de zak, door de twee karntonnen plaatjes naar elkaar toe te bewegen. Je moest de hond dus even loslaten. Dat was leuk voor de hond. Het vooruitzicht de warme drol in de nabije toekomst met een plasticomhulde blote hand te moeten vatten vervult ook mij met huiver, Sarah. Maar er is meer: hoe te handelen als de hond aan de dunne is, de diarree? En hoe voorkom je dan dat je tot aan de elleboog besmeurd raakt. En wat gebeurt er eigenlijk met die poep? Ik heb altijd gedacht dat de poep met de in poep oplosbare zakjes werd hergebruikt om de natuur te bemesten. Immers, poep die niet geschept wordt verdwijnt ook altijd weer vanzelf. Ware dat niet zo, dan zouden wij immers tot onze knieën door de Gorkumse poep waden. Maar nu? Worden van de hondenbelasting scholieren aangesteld om de plastic zakjes weer uit de poep te vissen teneinde het afval gescheiden te kunnen verwerken? Of komt dan toch alles gewoon weer op één hoop terecht. Kortom, Sarah, omwille van het milieu: ik denk dat ik weiger!