• Gemeente Gorinchem

Albert Sterk met pensioen, einde aan Sterk-tijdperk

GORINCHEM Albert Sterk (68) is sinds afgelopen maandag officieel van zijn pensioen aan het genieten. Het stokje van de PLUS-supermarkt in Gorinchem-Oost is overgedragen aan een nieuwe ondernemer. Wat in 1930 door zijn oma werd gestart als een buurtwinkeltje is inmiddels een onmisbare supermarkt geworden.

ddor Tim Hartman

De start van zijn pensioen ging niet onopgemerkt voorbij. Woensdag ontving Sterk nog de zilveren Schouderklop uit handen van burgemeester Reinie Melissant-Briene. De Schouderklop wordt in zeer bijzondere gevallen toegekend, als blijk van waardering en erkentelijkheid aan mensen die zich voor Gorinchem in hoge mate verdienstelijk hebben gemaakt. Sterk was pas de tiende Gorcumer die deze erkenning mocht ontvangen.

,,Heel erg verrassend", vindt Sterk zelf. ,,We hadden een receptie waarbij we wel wat gasten hadden verwacht, maar dat het zó druk zou worden... Als dan ook de burgemeester en wethouders komen, is dat erg bijzonder."

Dan weet u eigenlijk wel hoe laat het is, of niet?

,,Nee, helemaal niet. Die Schouderklop is een heel uniek ding. Als je die krijgt, denk je toch wel 'Dat is toch veel en veel te gek'. Ik vind het prachtig hoor, maar ik vind de dingen die ik doe niet bijzonder. Het ondernemer zijn, het ondersteunen van initiatieven. Ik vind het belangrijk dat er activiteiten worden georganiseerd in Gorinchem. De leefbaarheid van de stad wordt er door bepaald."

Ik kan me ook voorstellen dat verenigingen en initiatieven denken: 'Oh jee, Albert gaat weg'.

,,Dat is ook wel zo. Ik kan ook geen garanties geven. Mijn opvolger, Elbert van den Doel, moet zelf bepalen of hij net zoveel gaat en blijft doen. Een startende ondernemer kan niet hetzelfde budget ophoesten. Als je start, moet je investeren. Bij ons is het ondersteunen van lokale activiteiten ook in de loop der jaren gegroeid."

Hoe is uw liefde voor supermarkten eigenlijk gegroeid?

,,Ik deed van kleins af aan samen met mijn broer Bert altijd al de nodige hand- en spandiensten bij onze vader in de winkel. Waardebonnen of folders verspreiden. Dat soort klusjes. Toen ik op mijn zestiende van school af ging, ben ik tot m'n dertigste avondcursussen blijven volgen. Tot aan het hoger supermarktmanagement. Ik werkte bij wijze van spreken tachtig uur in de week en leerde ook nog. Ik moest wel, want destijds waren er alleen maar vakopleidingen, van groente tot brood. Om brood af te bakken, moest je een bakkersdiploma hebben, die heb ik ook. Bert deed de groente."

In 1989 nam u de zaak over van uw vader. Waarom u en niet uw broer?

,,We gingen van de Lingsesdijk naar de Van Beethovenstraat. Dat was tijdelijk, voor vier jaar. Maar er moest wel fors geïnvesteerd worden. Ik stond er minder dan mijn broer bij stil dat het ook fout kon gaan. Ik werkte zes dagen keihard van zes uur 's ochtends tot tien uur 's avonds. Daarna maakte ik nog factuurtjes. Zo is het allemaal begonnen. Achteraf is het goed gekomen."

Wanneer kwam het punt dat u wist dat u ging stoppen?

,,Ik werkte vijftig jaar met mijn broer samen en die werd twee jaar geleden ziek. Dat was precies in de periode dat ik aan stoppen dacht. Hij had ontstekingen in zijn hersenzenuwen en ik wilde niet stoppen in die periode. Gelukkig herstelde hij goed waarna ik de knoop heb doorgehakt. Ik kwam niet aan rust of een hobby toe. Ik heb een paar leuke auto's. Als ik daar de afgelopen zomer één keer in heb gereden is het al veel. Het is tijd om tijd voor mezelf te nemen. We zijn een mooi huis aan het bouwen. Laten we daar maar van gaan genieten, zo lang we nog gezond zijn."

Nog het idee gehad om de zaak binnen de familie door te geven?

,,Ja, maar we hebben nooit druk uitgeoefend op Charlotte en Eveline (red. zijn twee dochters). Die hebben hun eigen ding. De winkel zouden ze ook heel goed doen, maar het vraagt allemaal nogal wat. Ons gezinsleven was ook anders dan die van een regulier gezin. Yvonne (red. zijn vrouw) heeft onze kinderen opgevoed, niet ik."

Er komt dus ook een andere naam op de gevel?

,,Albert wordt Elbert, haha. Nee, inderdaad. Jan Sterk gaat er van af."

Nog enig gevoel bij?

,,Natuurlijk. Oma is het winkeltje in 1930 begonnen aan de Lingsesdijk, toen is mijn vader er in gegaan en heeft Jan Sterk er op gezet. Heb ik altijd zo gehouden als waardering voor mijn ouders. Had geen behoefte om er Albert van te maken. Jan Sterk klinkt ook goed."

Hoe hoopt u dat de mensen u zullen herinneren als ondernemer?

,,Ik hoop niet dat ik gezien wordt als een stoffige ondernemer die niet meer bij de les was. We zijn altijd vooruitstrevend geweest. Twee jaar geleden zijn we nog het ophaalpunt gestart. Ik wil niet achteraan lopen, je moet bijblijven en het werktempo moet hoog liggen. Ik zou bijvoorbeeld niet in een meubelzaak kunnen werken waar tien klanten per dag komen. Druk op de ketel, hoog tempo, veel doen. Als het ergens levendig is, is het wel in supermarkten. Dat heb ik nodig."

Kunt u dan al wennen aan het idee van een pensioen?

,,Nou, er moeten nog wel wat dingetjes gebeuren, maar die doe ik allemaal vanaf het kantoor aan de overkant. Hier mag ik niet meer komen. Ja, dat mag wel. Maar gewoon als klant via de voordeur, haha."

Maakt u zich zorgen om het grote zwart gat?

,,Helemaal niet. In het Gorcumse blijf ik voldoende dingen doen. In het nieuwe huis krijg ik ook een mooi kantoor, die moet ik natuurlijk wel kunnen gebruiken. Niets doen past niet bij me."

Wat gaat u zoal doen?

,,Ik blijf lid van de IKG ondernemersvereniging. Ook ben ik gevraagd om jurylid te worden van de verkiezing 'supermarkt van het jaar'. Bedrijfsgerelateerde dingen dus. Ik ben ook nog lid van de Rotary, waar ik me de laatste jaren erg mak heb gehouden. Vanuit de Rotary heb ik het idee om taalles te gaan geven aan niet-Nederlanders. Lijkt me mooi.

En ik heb hobby's. Ik golf sinds anderhalf jaar en heb begrepen dat je minstens drie keer per week moet golfen om je handicap te verlagen. Daar ga ik voor. Vervelen, nee hoor! Naar het vakantiehuisje in Zeeland, keertje naar het strand, boek lezen: heerlijk. Hier heb ik jarenlang naar toe gewerkt."