• Rob Kreszner

Gorcumse sculpturen veroveren Amsterdam

GORINCHEM Niet alleen binnen Gorinchem zijn interessante sculpturen in de openbare ruimte te bewonderen, ook buiten de stad duiken de 'Gorcumse beelden' op. Deze week neemt Marleen Windhorst een kijkje bij de 'Gorcumse sculpturen' die tijdens ARTZUID de straten van Amsterdam-Zuid veroveren.

door Marleen Windhorst

In de vijfde jubileumeditie van deze internationale sculptuurbiënnale staat de invloed van kunstenaarsbeweging De Stijl op naoorlogse en hedendaagse beeldhouwers centraal. Dit jaar is het namelijk precies honderd jaar geleden dat De Stijl, onder leiding van Piet Mondriaan en Theo van Doesburg, werd opgericht. De invloed van deze kunstenaarsbeweging op de naoorlogse en hedendaagse kunst is tot op de dag van vandaag groot.

Onder leiding van gastconservator Rudi Fuchs, voormalig directeur van Stedelijk Museum Amsterdam, werden negentig sculpturen van verschillende generaties Nederlandse kunstenaars bijeengebracht. De abstracte werken staan in de openbare ruimte van Amsterdam-Zuid. Kenmerkend is een zekere ambitie om het beeld terug te brengen tot elementaire vormen, het gebruik van primaire kleuren en niet-kleuren als grijs, zwart en wit en het ideaal van een concrete, universeel geldige kunst. Als bezoeker word je uitgedaagd om zelf te bedenken wat de kunstenaar met zijn of haar werk zeggen wil.

 

SYMPOSION Tot de selectie van Fuchs behoren ook beelden die onderdeel zijn van de Gorcumse kunstmanifestatie Symposion in 1974. Op veel plaatsen in onze stad kunnen ze nog steeds worden bewonderd. Gorcumse Symposion-Sculpturen van Ewerdt Hilgemann (Kubusstructuur), Ryszard Winiarski (Geometrie in het landschap) en een werk van Sjoerd Buisman uit 1991/2015 (Untitled/Sphere) werden speciaal voor de beeldenroute van Gorinchem naar Amsterdam-Zuid over gebracht. Deze en vele andere sculpturen van toonaangevende Nederlandse kunstenaars zijn nog tot 17 september te zien tijdens sculptuurbiënnale.

Het werk 1:2:3:4 (1974) van Ad Dekkers, tevens het beeldmerk van het Symposion1974, bleef echter op zijn plek aan de Kalkhaven; het bleek te groot om te worden verplaatst.