• Erik de Bruin

Kunstenaars van hun 'eiland' af

GORINCHEM Henk Ganzeboom (60) maakte in de hippietijd deel uit van een commune in Noordoost-Groningen. Toen hij in de jaren negentig weer in dit grotendeels verlaten stukje Nederland ging wonen, ditmaal in een oud boerderijtje, richtte hij samen met een vriend een Kunstcafé op. Regionaal bekende en soms, om met zijn woorden te spreken, een tikkeltje gekke kunstenaars kwamen elke week bijeen in een wegrestaurant op de grens met Duitsland, waar de wildste initiatieven werden bedacht. ,,Eén van ons kwam op het idee om een houten kachel te maken en uit te vinden hoeveel worstjes het, tussen aanhalingstekens, kunstwerk mee zou gaan. De wethouder braadde het eerste stukje vlees, de hele dorpsgemeenschap mocht meegenieten en lachen. We hadden onvoorstelbaar veel lol." Dat heeft hij in Gorinchem ook. ,,Het zou wel mooi zijn om de buitenwereld te betrekken."

 

door Erik de Bruin

 

Nou ja, Gorinchem. Fort Vuren om precies te zijn. ,,De link met Gorinchem is dat ik hier een fotostudio heb gehad", aldus Ganzeboom, die in het jaar 2000 in deze contreien neerstreek. ,,Eerst in Sliedrecht, nu woon ik alweer een paar jaar met mijn vriendin in Nieuwendijk." De link met de Arkelstad is ook dat de kern van het kunstenaarsgroepje dat hij de afgelopen jaren 'verzamelde' uit Gorinchem en omgeving komt. Wijde omgeving beter gezegd. Van Krimpen aan den IJssel tot Culemborg. Elke maand zien ze elkaar in Fort Vuren, dat sinds het oprichtingsjaar 2008 de ontmoetingsplek is van Kunstcafé Rivierenland. Ganzeboom probeerde het toch. Hoewel twee bekende lokale kunstenaars, die zijn winkel in de Arkelstraat binnenstapten, hem weinig kans van slagen gaven. ,,'Dat gaat nooit lukken', zeiden ze. 'Ze zitten allemaal op een eilandje. Het zijn einzelgängers, navelstaarders.' Nou, niets blijkt minder waar. Ze zijn juist heel open en werken graag samen. Er zijn vriendschappen ontstaan. Daar was het mij om te doen. Verbinden. Elkaar inspireren." ,,Maar ook gewoon gezellig babbelen, hoor", valt Ed Roos hem glimlachend in de rede. Hij stelt zich voor. ,,Als Henk, tussen aanhalingstekens, de voorzitter is, kun je mij secretaris noemen. Mijn inbreng is niet zo groot. Elke maand iedereen een reminder sturen is denk ik nog het belangrijkst ha ha ... . Met mijn ICT-achtergrond had ik dat snel bekeken. Kunstenaars vergeten nogal eens, zo bleek in het begin."

 

JUBILEUMVIERING De 'bestuursleden' ontmoetten elkaar ook in de studio. Roos is er vanaf het eerste samenzijn bij. Hoewel hij geen kunst maakt. ,,Maar dat maakt niet uit. Vrijheid, blijheid. Ed is een liefhebber. We willen vooral geen elitair clubje zijn. Amateurkunstenaars, verzamelaars, galeriehouders en museumdirecteuren zijn ook welkom." Zaterdagavond werd de eerste jubileumviering gehouden. ,,Omdat we precies negen jaar, negen maanden en negen uur bestonden. Een tikkeltje kunstzinnig zijn we natuurlijk wel ha ha ... ." Helemaal honderd procent tevreden is Ganzeboom nog niet. ,,Het 'hogere doel' is de kunst in deze regio een grotere impact geven. Twee jaar geleden zetten we een kunstmanifestatie op in het fort. Dat was een groot succes. Nu denken we aan een gezamenlijke expositie en een kunstmarkt. Gezien de animo (elke maand zo'n 25 tot 30 deelnemers) zouden we dat zeker van de grond moeten krijgen."

 

Fotobijschrift:

Ed Roos (links) en Henk Ganzeboom 'besturen' het op vrijheid, blijheid gestoelde Kunstcafé.