• Jos Huibers

Ingenieur op de basgitaar

GORINCHEM Wethouder Arjen Rijsdijk heeft een goedgevulde portefeuille, waarin een aantal dossiers die de afgelopen maanden in het oog sprongen. Regelmatig dook zijn naam op rond kwesties als de archeologische vondsten Buiten de Waterpoort, de verleende vergunning voor de bouw van een hotel op dezelfde plaats, de herinrichting van het Eind en de verkeerssituatie in de Tolsteeg, de bestrijding van onkruid en de hoogte van het gras in de plaatselijke borders. En natuurlijk met betrekking tot de mate waarin bewoners en inwoners betrokken zijn bij de inrichting van de stad, het streven naar een eenduidig Eindbeeld. Toch tref ik geen gekwelde man op de vroege woensdagmorgen in het monumentale, ruime huis aan de Burgstraat. Integendeel, terwijl partner Susan op de begane grond de yogales verzorgt, toont Arjen zich de rust zelve.

Jos Huibers in gesprek met Arjen Rijsdijk

,,De verhuizing naar Hoogblokland bracht een enorme verandering. Ik was toen een jaar of tien. We kwamen uit Capelle aan de IJssel, een stedelijk gebied aan de rand van Rotterdam. Ik kwam van een grote basisschool, waar we allemaal een eigen tafel hadden terecht op een klein dorpsschooltje met combinatieklassen, waar we getweeën in bankjes zaten. Omdat ik in Capelle een vriendje had, wier vader een manege had, waar we veel vertoefden, was ik enigszins gewend aan het buitenleven. Dat bleek een voordeel."

Arjen was de oudste zoon in een onderwijzersgezin. Vader gaf les op de schippersschool en moeder op de basisschool. ,,De reden van de verhuizing was, dat vader ging werken op LOM-school De Burcht. Daar heeft hij gewerkt tot aan zijn pensioen. Mijn moeder ging later werken op de Vrije School in Dordrecht, waar zij nog enige tijd hoofd was." Het gezin leefde in een christelijke traditie, maar met een groot besef van het rentmeesterschap. ,,Wij hebben de plicht een gezonde aarde door te geven aan onze kinderen. Mijn moeder voelde zich thuis in de antroposofie en mijn vader trad toe tot de Evangelische Volkspartij (EVP), later een van de pijlers van GroenLinks. In 1990 was hij een van de oprichters van een afdeling van GroenLinks in Gorinchem."

,,Na de lagere school fietste ik dagelijks naar de Oude Hoven in Gorinchem. Daar verloor ik me meer in nevenactiviteiten dan in het leren zelf. Ik was al snel redacteur van de schoolkrant, lid van de toneelclub en de activiteitencommissie. In die hoedanigheden mocht ik bij alle bovenbouwfeesten zijn. En op vrijdagmiddag thee met pelpinda's in café Taj Mahal (nu café de Keizer) in de stad. Ik bleef dan ook twee keer zitten, eerst in de tweede en later in de vierde. Toen ben ik overgestapt naar een meer praktische opleiding: de MTS in Dordrecht, afdeling Weg- en Waterbouw. Toevallig lag de enige plek die hier nog vrij was ook nadrukkelijk in mijn belangstelling. Als kind bouwde ik altijd al kanalen, bruggen en tunnels op het strand in Scheveningen, als ik bij een van de opa's en oma's in Den Haag en Scheveningen logeerde. Of ik plakte uit bouwpakketten boten en onderzeeërs in elkaar."

BASGITAAR ,,De MTS ging mij gemakkelijk af. We waren inmiddels verhuisd naar de Vries Robbéweg in Gorinchem. In die tijd ging ik in bandjes spelen. Het was de tijd van de punkmuziek en je hoefde niet veel te kunnen om mee te spelen. Van het voor een metaaldetector bedoelde spaargeld kocht ik een basgitaar en een versterker. Ik leerde het spelen door eindeloos te kijken naar anderen. Bij menig concert stond ik vooraan naar de basgitarist te staren en na afloop snelde ik naar huis om de akkoorden na te spelen. Tijdens muzieksessies in het Buitenbeentje werd ik eruit geplukt door Ron Krop en kwam ik in diens band El Kroppo & the Bubblegums. Van Ron, ook basgitarist, heb ik de rest geleerd. Inmiddels heb ik bijna 40 jaar met en bij Ron Krop gespeeld. Maar daarnaast ook in een aantal andere bands, waaronder de band van Eelco Gelling. Met deze band hebben we getoerd door onder andere Hongarije en Duitsland."

,,Ik heb in die tijd wel gedacht aan een muzikantenbestaan. Als de Eelco Gelling Band echt was doorgebroken in Amerika, had het best zo kunnen lopen. Maar anderzijds was dat niet reëel. Het muzikantenbestaan is zwaar en, tenzij je heel goed bent, is het armoe troef. Tijdens een MTS-stage bij het Waterschap vond ik de wil om door te leren. Na een tussenjaar ging ik naar de HTS in Dordrecht. Het maken van muziek bleef voor mij wel belangrijk. De weg- en waterbouw enerzijds en de muziek anderzijds werden twee parallelle sporen. Ik zou het een niet kunnen zonder het andere. Het maken van muziek heb ik nodig ter ontspanning, het is mijn uitlaatklep, mijn yoga."

VERVANGENDE DIENSTPLICHT ,,Na de HTS moest ik mijn vervangende dienstplicht doen. Zo kwam ik als beleidsmedewerker rioolbeheer terecht bij de Centraal Technische Dienst voor het Land van Heusden en Altena in Almkerk. Tezelfdertijd werd ik gevraagd als fractieassistent van de nieuwe eenkoppige GroenLinks-fractie in Gorinchem. Zo ben ik zowel in de politiek als in het openbaar bestuur geraakt. Na de vervangende dienst werd ik kandidaat voor GroenLinks bij de Waterschapsverkiezingen. Ik zat hier een termijn in het Algemeen Bestuur en drie termijnen in het Dagelijks Bestuur. Daarnaast was ik gedurende acht jaar lijsttrekker en fractievoorzitter voor GroenLinks in Gorinchem en werkte ik als adviseur voor een groot aantal gemeenten. Mijn inzet en kwaliteit is hierbij steeds het praktisch uitvoerbaar maken van beleid. Ik ben van nature veel meer uitvoerder dan theoreticus. En nu ben ik al weer bijna acht jaar wethouder in twee verschillende colleges. Met in de portefeuille onder andere Duurzaamheid en Milieu, Archeologie en Monumenten, Water, groen en beheer Openbare Ruimten,"

REFERENDA ,,Ik geloof zeker, dat je de idealen en de visie van de landelijke partij kunt vertalen naar de plaatselijke politiek. De signatuur van de landelijke partij geeft toch de garantie dat er op plaatselijk niveau gehandeld wordt vanuit een duidelijke visie op de samenleving. Zowel landelijk als plaatselijk staat GroenLinks voor rechtsbescherming en gelijkheid. Wij willen opkomen voor groepen mensen, die minder verbaal zijn, voor een gezonde en groene leefomgeving voor iedereen, voor rechtsgelijkheid en het voorkomen van willekeur. En natuurlijk is het hierbij van belang om met betrokkenen in overleg te zijn. Maar uiteindelijk moet de politiek besluiten kunnen en durven nemen, nadat alle belangen zijn afgewogen. Dat is een bezwaar van GroenLinks tegen referenda. Heel veel zaken zijn zo ingewikkeld, dat kennis van zaken nodig is om goede besluiten te nemen. De ervaring leert dat referenda ook gebruikt worden om te sturen op onderbuikgevoelens en onvrede. Dat is jammer, maar wel werkelijkheid. Wij zeggen, we zijn voor participatie en inspraak, maar uiteindelijk moet je als gekozen volksvertegenwoordiger op grond van verworven kennis ook besluiten durven nemen."

VERKIEZINGEN ,,Ook bij de komende verkiezingen zullen wij staan voor een gezonde leefomgeving in de stad, minder steen, meer groen, het weren van verbrandingsmotoren in de stad, parkeren aan de randen van de stad, minder blik op straat, voor fietsen en fietsenstallingen, voor sociale gelijkheid, voor een basisinkomen en het bestrijden van armoede, voor cultuur in de breedste van het woord, met een theater, een bibliotheek en een museum, dat gratis toegankelijk is voor kinderen en jongeren. En het onkruid blijven wij bestrijden met heet water en niet met gif."