• Jos Huibers
  • Jos Huibers

Jos Huibers spreekt Ilhan Tekir: 'Ik kijk liever vooruit'

GORINCHEM Afgelopen zomer was de Gorcumer Ilhan Tekir (31) onderwerp van het landelijk nieuws. Vanwege zijn publiek geuite stem op de Turkse AK-partij en zijn uitgesproken afkeuring van de militaire coup werd hij in de publieke opinie gestigmatiseerd als niet geïntegreerde Turkse Nederlander. In de nasleep van zijn houding in de Turkse zaak werd hij verwijderd uit de fractie van GroenLinks in de Gorinchemse Gemeenteraad, waarin hij zijn tweede termijn diende. ,,Ik begrijp het nog steeds niet", zegt hij nu, ,,ik heb altijd geleefd en gehandeld naar de visie en uitgangspunten van GroenLinks, mijn mening over de Turkse situatie is nooit een punt geweest. Er was altijd wederzijds respect. Maar toen de landelijke media een heksenjacht openden, moest er een voorbeeld worden gesteld."

,,Mijn opa kwam in de jaren zeventig als gastarbeider naar Nederland. Hij heeft me vaak verteld hoe blij ze met hem waren. De rode loper was voor ze uitgelegd, zei hij. Mijn vader kwam aan het eind van de jaren zeventig. Hij zat nog op school. Later kwam ook mijn moeder naar Gorinchem. Ik ben geboren en getogen aan de Vissersdijk, in het gedeelte dat ze toen de Congo noemden. Het was een hele leuke, gezellige, multiculturele buurt. Iedereen ging goed met elkaar om. Het waren andere tijden dan nu." Het laatste zegt hij met spijt in de stem.

Zijn maatschappelijke betrokkenheid heeft Ilhan van huis uit meegekregen. ,,Mijn vader is altijd actief geweest in het verenigingsleven. Vanwege al zijn vrijwilligerswerk is hij twee jaar geleden geridderd." Ilhan begint bij de toenmalige buurtschool en gaat vervolgens naar het Merewade College, waar hij zijn VWO diploma behaalt. ,,Daarna heb ik bestuurskunde gestudeerd aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Ze noemden me een modelstudent. Maar zet dat er maar niet in, ik heb gewoon mijn best gedaan, dat is alles." Hij krijgt een baan aangeboden op de afdeling Financiën bij de Gemeente Utrecht aan het eind van een stageperiode aldaar en volgt de postdoctorale opleiding Accountancy. ,,Ik werk er nu nog steeds, heb het goed naar mijn zin."

In 2006 en 2007 doet hij onderzoek naar het animo voor een Jeugdraad in Gorinchem, waarvan hij in 2008 de eerste voorzitter wordt. Tevens wordt hij voorzitter van het landelijke netwerk voor Young Professionals. ,,Toen ik daar afscheid nam, heb ik als cadeau een Harvard-beurs ontvangen. Dat was een unieke beleving, studeren aan de beste universiteit van de wereld."

Ilhan vertelt zijn verhaal zonder spoor van triomfantelijkheid of hoogmoed. Opmerkelijk is zijn ingetogen, bescheiden toon aan de keukentafel van zijn split-level woning in de Haarwijk. Hij is vriendelijk en innemend.

De Jeugdraad adviseert gevraagd en ongevraagd de Gorkumse politiek. ,,Zo kwam ik in beeld bij verschillende politieke partijen in Gorinchem. Zij vroegen mij om lid te worden. Dat heb ik niet gedaan. Ik heb heel bewust gekozen voor GroenLinks. Deze partij is sociaal, tolerant, groen en constructief kritisch, ook destijds, toen ze in de oppositie zaten. Die houding sprak mij erg aan. Bij GroenLinks waren zaken bespreekbaar. Ik heb mij altijd ingespannen om mensen nader tot elkaar te brengen, te denken in overeenkomsten in plaats van tegenstellingen. Dat kon bij GroenLinks." Eerst is hij fractielid, in 2010 komt hij in de Gemeenteraad, in 2014 wordt hij herkozen voor een tweede termijn, met veel voorkeurstemmen. Rutger en ik, wij waren het gezicht van GroenLinks. Het blijft spijtig dat een open debat is platgeslagen door GroenLinks, maar ik kijk liever vooruit."

,,Ik heb als politicus een discussie aangezwengeld, in alle nuances. In Turkije is een gewelddadige, militaire coup gepleegd, waarbij in één nacht bijna 300 burgers zijn omgekomen. Deze coup was gericht tegen de democratie in Turkije. In Nederland en ook in de rest van Europa is helaas dubbelzinnig op deze coup gereageerd. Enerzijds werd de coup formeel afgekeurd, maar er werd weinig of geen steun betuigd aan de democratisch gekozen regering. Er waren zelfs politici die spijt uitspraken dat de coup mislukt was en Turkse Nederlanders die in Rotterdam de straat opgingen en met vlaggen zwaaiden, werden neergezet als niet-geïntegreerd. Voor mij was dat allemaal te kort door de bocht."

,,Het gaat er mij om dat we meer begrip krijgen voor elkaars standpunten. Alleen dan kunnen we de polarisering in de maatschappij tegengaan. Ik ben daarin open en eerlijk geweest: afkeuring van de coup of een stem op de AK-partij betekent niet dat je per se kritiekloos moet zijn. Niemand keurt zuiveringen goed, niemand keurt de jacht op de Turkse-Nederlanders goed. Maar de coup is wel gepleegd en door de reacties raakt Turkije verder in een isolement en zo ook de Turkse Nederlanders. De Turkse premier liep voorop mee in de protestmars na de aanslag op Charlie Hebdo, maar de Europese reactie op de coup was helaas stilzwijgen en dubbelzinnigheid."

,,De Turkse politiek is niet vergelijkbaar met de Nederlandse. Laat ik vooropstellen dat GroenLinks - of een vergelijkbare partij - niet meedoet aan de Turkse verkiezingen. Dan kijk je naar een alternatief. De AK-partij heeft het land uit het slop gehaald. Als je kijkt naar de meest basale basisvoorzieningen zoals zorg, werk en inkomen, onderwijs, economie en infrastructuur dan is het land met sprongen vooruitgegaan. Vóór de AK-partij was Turkije nog net geen derde wereld land. Je zou het dus een 'pragmatische' stem kunnen noemen, want het gaat hier niet om links of rechts."

,,In de zomer heb ik deze mening verwoord in een blog. Het is door de fractievoorzitter geplaatst op de site van GroenLinks. Er was niets aan de hand. Het werd pas een punt toen ik dit standpunt verwoordde in een - later gerectificeerd - interview in de Volkskrant." Als ook EenVandaag aandacht besteedt aan het onderwerp en Ilhan ongenuanceerd wegzet als 'een enthousiaste Erdogan-aanhanger' is een rel geboren. Vanaf dat moment ontbreekt elke nuance. ,,Mijn kritiek op Turkije, mijn zorg voor de zwakke scheiding der machten in de Turkse rechtstaat is dan niet meer aan de orde. De wereld is niet zwart of wit. Ik pleit voor grijs en heb dat geluid laten horen."

,,Een open, eerlijk gesprek bleek niet meer mogelijk. Het blijft spijtig", zegt hij weer, ,,maar ik wil niet in de teleurstelling blijven hangen. Ik kijk liever vooruit. Ik blijf een positief kritische volksvertegenwoordiger in het belang van Gorinchem. Als ik een motto zou hebben? Ik denk iets in de trant van 'Samen Constructief Vooruit'. Hoe precies, dat weet hij nog niet. Of hij zegt het nog niet. Maar de speerpunten zijn duidelijk: ,,Ik wil dat de Gorcumse eigenheden behouden blijven en dat de mensen trots blijven op Gorinchem, ik geloof in het belang van participatie van de burgers met alle middelen en ik wil het wij/zij-gevoel doorbreken en werken aan een wij-gevoel. Voor iedereen. Ik geloof in diversiteit, in contact, onderling begrip, in naar elkaar luisteren. Daar blijf ik me voor inzetten."